Ein liten oppdatering

Er veldig lenge siden eg har vrt her n. Det har skjedd s mykje, bde vonde ting og gode ting. Frst fikk eg ein lungebetennelse som virkelig slo meg ut. Og som om ikkje det var nok hadde ein person sendt bekymringsmelding til barnevernstjenesta. Etter et par heimebesk fant de ut at eg ikkje kunne bo i gamle boligen min lenger. Eller ungene kunne ikkje bo der p grunn av sopp og rte i huset. S p kort tid ordna barnevernstjenesta ein ny midlertidig bolig for oss. Problemet var at de kan komme p uanmeldte heimebesk nr som helst. Og det gjr de ofte. De har ikkje funnet noen galt anna enn konomiske problemer. Og de har kun pstander om at eg har solgt sex. S siden eg i det siste har mtte holde meg borte fra tjene pengar p selge sex har det vrt tft konomisk. Ikkje ein gang bursdagspresang til dattera min klarte eg kjpe. Men takket vre ein fantastisk snill person fikk hun ihvertfall feira dagen sin med klassevennene sine. 

Siden vi n bur ein litt anna plass har det vrt lite annet gjere enn vre heime nr ungene ikkje er p skulen. Og bilen vr m repareres fr eg kan bruke den meir. I tillegg har eg begynt bekymre meg for julen. Eg har jo sett at butikkene allerede selger kakemenn og andre juleting. Alt for tidlig synes no eg. Men spiller ingen rolle. Ikkje har eg rd til det uansett. Men siden julen har begynt nrme seg har eg jo kjnt at eg m prve gjre noe for f det bedre enn i fjor. S eg og ungene satt osd ned og lags drmmefangare. Og disse hper vi kunne selge. Ikkje veit eg kor mykje eg kan f for de, men det tar ein god stund laga ein. Og ikkje er materialane s billig heller. Forelpig har me laga 10 stk, men s fort me fr rd skal vi kjpe inn meir materiale og lage fleire.  

S hvis noen vil kjpe er de berre til  sende ein mail. Er fine gi i gave. S kjp gjerne flere. Eg tar gjerne i mot bestilling. Nr de 10 eg allerede er solg vil eg sende ut s fort eg fr kjpt materialer og laga de. 

Her er bilder av de vi har n. Men tenkte og lage noen mer fargerike. De eg har n er lys og mrk.

Eg blir veldig glad hvis du delar bloggen min p sosiale medier

 

Sjuk

Dessverre har eg ikkje ftt skrevet p ein stund siden eg har blitt sjuk. Men med medisiner regner eg med at eg veldig snart er tilbake og holder dere oppdatert med hva som skjer i livet mitt. 

Ein prostituert's bekjennelser.

Eg selger kroppen min. Eg er ein hore. Eg gjer det kun fordi eg og ungene mine er i ein veldig vanskelig situasjon konomisk. Nr du trykte p bloggen min hpet du kanskje at eg skulle skrive "juicy" detaljer om sex og "dirty secrets" fra livet mitt som prostituert. Da m eg dessverre skuffe deg. Eg har skrevet om heilt andre ting i dag. Men eg hper likevel at du tar deg tid til lese. For det eg skriver om gjelder ikkje bare meg og mine barn, men over 60.000 andre barn i Norge i tillegg. Eg utfordrer deg til lese det eg har skrevet. Du trenger ikkje vre enig med meg, men hvis du vil kommentere eller sende en epost hper eg at du kan vre saklig. Tr du lese????
 
Etter ein tung start p helga der eg i dag fekk avskilta bilen min fordi eg ikkje hadde klart betale heile rsavgifta, har eg endeleg funnet litt ro. Men eg er fremdeles stresset og rdvill om hva eg skal gjere fremover uten bil. Her eg bur er avstandene s store at eg er heilt avhengig av ha bil. Og berre fordi eg hadde betalt rsavgifta 5 dager for seint fikk eg avskilta bilen p grunn av 250 kroner. Og n m eg betale dei i tillegg til over 1500 kroner for f tilbake skiltene. Og bare det komme seg til biltilsynet tar nesten 2 timer hver veg. For ein person med normal konomi er nok ikkje dette et stort problem, men for meg er det krise. Det gjer alt mykje meir vanskeleg for meg i ein allerede veldig vanskeleg hverdag. S n sitter eg her lurer p om eg m selge meg ein gang til. Noe eg virkelig hater. Eg blir sjuk bare av tanken. Men for meg er det eineste lsningen. Eg jobber med ein langsiktig lsning, men for alt som skjer n og dei neste mnedene er det ingen annen lsning enn gjre ting eg hater. Ting eg kommer til mtte leve med heile livet. Ting eg kommer til angre p heile livet. Men det er eineste mten lse det p. Eg m f skilter p bilen, husleige og straum m betales og vi skal ha mat. Og det eg fr av nav er ikkje nok til dekke noe av det. Men dette er det mange som visst ikkje trur stemmer, s no skal eg fortelle hvorfor eg m selge sex for ha rd til gi ungene mine ein trygg plass bu med straum og mat. 
Frst kan eg forklare gjelden eg har etter eksen min. Nr han og eg budde sammen og var ein familie hadde vi ein ok konomi siden han tjente godt. S eg hadde eit kredittkort i mitt navn. I tillegg tok eg opp eit ln i mitt navn aleine. Dette var kun registrert p meg, bde ln og kredittkort. Men det var eksen min som brukte pengene. Nr han forlot oss og nektet betale tilbake prvde eg snakke med banken og anmelde han. Men s lenge eg tok ln og lot han bruke pengene uten at han tvang meg er eg den eineste som er ansvarlig for betale tilbake. S eg takkar for tips om dette fra fleire av dere, men eg har prvd alt. Gjelden er bare min fordi eg var ein idiot og stolte p far til ungene mine. 
Nr det kjem til nav og sosialtjenesta har eg skt p alt som kan skes p. Eg har ftt bytta saksbehandlar og eg har klaga. Men husleiga min et for hy, og s meiner dei at eg kan f omtrent 15.000 hvis eg selger bilen min. Og disse pengene kan vi leve av for hvis eg selger den. S derfor meiner de at eg skal selge den. Og nr eg ikkje gjr det straffer dei meg.
S hvorfor flytter eg ikkje? Og hvorfor selger eg ikkje bilen? Eg kan ikkje berre flytte. Her i bygden finnes ikkje gode alternativer. I hvert fall ikkje billigere enn det eg har n. Og hvis eg skal flytte til ein annen plass i landet m eg ha ein startkapital og samtidig finne ein plass bu som ikkje krever depositum. Her eg bur n har eg ikkje depositum. Eg m og kunne betale for selve flyttinga, noe eg ikkje har rd til. Eg har s vidt rd til mat til ungene mine, s penger til flytting finns ikkje. Og nr det kommer til bilen min s er eg avhengig av den for komme meg til butikken, apotek, lege, tannlege til ungene og alle slike ting. Buss er ikkje eit alternativ. Og hvis eg ein dag skal begynne i jobb er jo eg avhengig av bil for komme meg p jobb. Og selger eg den eg har n blir det vanskelig f rd til kjpe ein ny bil p veldig lang tid selv med ein jobb. 
Og siden eg er godt i gang med fortelle om ting som er vanskelig i hverdagen kan eg nevne fleire ting; som tannlege. For ungene mine er tannlege gratis. Men for meg koster det penger. Penger eg ikkje har. Eg har hatt tannverk i fleire mneder. Men eg har ikkje rd til tannlege. Eg har skt hos sosialtjenesta, men der fikk eg til svar at eg mtte f eit kostnadsoverslag frst. Men eg var hos tannlegen i kommunen for fleire r siden og hadde ikkje rd til betale regningen. Og s glymte eg han. S n har eg gjeld hos tannlegen noe som gjr at der fr eg ikkje noe kostnadsoverslag fr regningen er betalt eller eg betaler for kostnadsoverslaget kontant. Og dette kunne ikkje sosialtjenesta hjelpe meg med. S tannverk er blitt ein del av hverdagen min. Og s har vi skuleutstyr, kler og sko. Dette manglar bde eg og ungene. Vi har kler, men i veldig begrenset mengde. Og dette blir ungene mine plaget for. Dei flger ikkje moten og brukar samme kler fleire dagar etter hverandre. 
Og siden eg er s godt i gang kan eg og nevne julefeiring allerede n. Dei siste rene har vi ikkje hatt ein vanlig julefeiring hos oss. Ikkje har vi rd til presanger eller ribbe. Ikkje har vi juletre eller andre juleting. Vi har veldig lyst, men vi har ikkje rd. For ungene er dette veldig vanskelig, og for meg veldig tungt siden eg har s lyst i gi dei bde presanger og jul snn som vennene deres har. P julaften har vi pleid g i kyrkja, og s g hjem og gjre som vi gjer til vanlig ellers i ret.
 
Men n trur mange her at eg bare syter og synes synd p meg sjl. Og noen trur at eg lyger, for det er ikkje snn nav og sosialtjenesta fungerer. Men eg skal gje dere bevis p at nav ikkje flger sine eigne lovar og reglar. Men frst vil eg fortelle at eg har forskt alt. Eg har forskt alle mulige mter f hjelp p. Eg kunne kanskje vunnet ein rettsak mot nav og sosialtjenesta hvis eg hadde prvd. Men det ville tatt tid. Og det ville kostet meg mykje. Eg har krav p fri rettshjelp, men eg har ikkje rd til kjre nesten 2 timer hver veg for treffe ein advokat hvis eg hadde hatt skilt p bilen min. Og eg har ikkje energi til ein rettsak. Eg vil bare vre ein god mor. Eg kan ikkje bruke mange timer p kjre frem og tilbake til advokat, og mange timer p ein rettsak. Eg har snakket med advokat og ftt vite at det kan ta opp til et r med ein rettsak mot nav. Eg har bare ikkje energi. Og frivillige organisasjoner som hjelper mennesker med drlig rd finnes ikkje her. S alt er underskt og prvd.
S eg har bare funnet ein mte f tjent litt ekstra penger p, og det er selge sex. Eg redder heimen til ungene mine med la menn seksuelt utnytte kroppen min selv om eg hater det meir enn noe annet. Og etter ein epost eg fikk i gr kveld er eg i tvil om eg likevel br ligge ut bilder av meg sjl for tjene penger. Og eg er usikker p hvor mykje eg vil tjene p det. Men skadene det kan gjere senere i livet til ungene mine kan vre store. S eg er s usikker. Alt er bare kaos og rot. Eg skulle s inderlig nske at mor min fremdeles levde. Da kunne hun holdt rundt meg og lovet meg at alt skulle bli bra. Men eineste familien eg har er ungene mine. Eg skulle nske eg ein dag og kunne finne kjrligheten, men det har eg nok delagt, for hvem vil vre kjreste med ein hore. 
 
Eg lovet dere bevis p at ikkje alt er som det skal vre med nav og sosialtjenesta. Noen hadde sikkert hpet p at eg kom med banebrytende opplysninger. Men dette er opplysninger som er fritt tilgjengelig for alle. Og dette er bare toppen av eit isfjell. Nav er i mange situsjoner enda verre enn det som str skrevet i disse artiklene som er nederst i innlegget. Noen er nye og andre litt eldre. Men alle er aktuelle den dag i dag. Nav og sosialtjenesta svikter oss som sliter mest.
Eg hper du tar deg tid til lese dei. 
Og s hper eg at du vil dele det eg har skrevet p facebook slik at alle kan f se at livet ikkje alltid er slik det burde vre. 
 
Og selv om eg gjerne skulle bedt om hjelp slik mange har bedt meg gjre, for det hadde hjulpet spesielt ungene mine s utrulig mykje, s tr eg dessverre ikkje det. Eg tr ikkje lenger gi noen informasjon om hvem eg er.
 
Beklager at noe av det eg skriv er p dialekt. Eg prver skrive bokml. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   



 
 
 

Selge sex eller bilder?

Som alle som har lest bloggen min veit s sliter eg veldig mykje konomisk. Og at eg fleire ganger har mtte selge sex for ha rd til husleige, straum og mat til ungene mine og meg. Etter mykje tenking og vurderinger frem og tilbake har eg funnet ut at eg vil prve selge bilder av meg sjl p nettet. Men eg er fremdeles litt i tvil. Bilder postet p nettet forvinner jo ikkje. Men kanskje eg kan forske uten gjere meg lett gjenkjennelige. Men er det noen her som veit hvor eg kan ligge ut bilder (nakenbilder) av meg sjl og tjene penger p det? 

For det er vel bedre selge bilder enn vre prostituert. Eller er det det? 

Tar veldig gjerne i mot saklige inspill og tips. 



 

Moren din er ein hore

I gr kom snnen min heim med opprevne kler, ein hoven leppe og masse blod p klrne sine etter ha bldd naseblod. Eg brukte lang tid p roe han ned, og nr han til slutt klarte snakke spurte han meg; mamma, er du ein hore? Eg begynte grine og skalv. Men eg mtte benekte det for han. Han er ikkje gammal nok til vite ka eg gjer for tjene pengar, og forst kvifor eg m gjere det. Eg spurte kvifor han spurte om det. Ein gutt han veit hvem er men ikkje kjenner hadde sagt at eg var ein hore, for det hadde foreldra hans fortalt. Eg forstod med ein gang at mistankene mine fra forrige dagen var riktig. Eg fekk 2 epost om at nokon ville hjelpe meg, men etter at eg svarte og ga dei kontonummer hrte eg ikkje meir. Dagen etter fekk eg ein til henvendelse fra ein som ville hjelpe meg. Den personen fekk og kontonummer og eg fekk hjelp fra denne personen. S einaste muligheten for at noen skal hs funne ut kem eg e dei som fekk kontonummeret mitt uten gi meg noen tilbakemelding. 

No veit ikkje lenger ka eg skal gjere. Ikkje tr eg stole p noen. Ikkje tr eg gi noen informasjon. Eg skal klare leve meg ka eg er. Men ungene mine er dei som m lide. Ungene mine er ikkje gammel nok til forst. Kvifor er voksne s onde? Kvifor vil dei andre s ondt? Eg slit allerede nok med konomien. No veit eg ikkje lenger om vi kan bu her. Snnen min m ha nye kler og eg har s vidt rd til mat. Og eg veit ikkje kor eg skal g for f hjelp. Eg veit ikkje hvem eg kan stole p lenger. 

Hvor er nestekjrleiken i Noreg? Eg flar ingen nestekjrleik. Berre onskap. Eg har aldri gjort noe ondt mot noen, og dette fortjener eg ikkje. Er eg ikkje like mye verdt som andre?

Eg hadde allerede begynt sj lyst p framtida. Eg hadde allerede begynt skrive litt p boka eg blei anbefalt skrive. Eg hadde eit hp om ein dag slippe gjere ting eg hater for ha pengar nok til leve. Men no veit eg ingenting lenger. 

  


 

Selge sex for kjpe skulesekk?

I gr kveld var ein vanskelig kveld. Eg veit ikkje hva som gjorde det. Men kanskje det har med at eg har pna meg spass mykje her p bloggen. Kanskje ein del av tilbakemekdinga har gtt innp meg. Eg veit rett og slett ikkje. Men flelsen eg hadde i gr kveld var at eg nsket berre bli holdt rundt og fortalt at alt ville bli bra. Men som alltid m eg klare meg aleine. Eg m vre sterk for ungene mine. Eg m ta meg sammen og vre ein person ungene veit er der for dei. Eg hadde aldri ein slik person nr eg vakse opp. Kanskje det er derfor eg kjenne saknet etter ein slik person no nr eg er vaksen og livet er vanskelig. Eg er trtt og sliten, men samtidig m eg halde motet oppe og hpe p at det lyser seg ein dag. Eg kan ikkje selge kroppen min s mykje lengar. Det delegger meg meir og meir for hver gong. 

I dag har eg vrt ute med ungene mine og ftt litt sol p huden. Det er s deilig sj ungene kose seg ute. Det er ein av dei f tingene som fr meg til smile. Etterp kjrte vi p butikken for handle mat. Og sklart var skulesekkene komt p utstilling. Siste halvret forrige skuler mtte eldste barnet mitt bruke ein gammal gymbag til skulesekk. Eg veit at dei fleste unger fr nye sekkar og nye kler nr dei begynner p skulen igjen. Eg kan ikkje gje ungene mine det. 

Noen ganger vurderar eg selge sex oftere. Men eg klarer det berre ikkje. Eg kan ikkje selge kroppen min for kjpe nye skulesekker og kler til ungene mine. D ville eg blitt pminnet hva eg er og hva eg gjer hver gong eg ser ungene mine g og komme fr skulen. 

 

Eg skrev aldri bloggen for be om hjelp. Eg ville berre fortelle hva eg m gjere for f rd til overleve. Men i gr og i dag har tilsammen 3 personer spurt meg om f lov hjelpe meg litt. Eg har vrt skeptisk. Men ein av epostene overbeviste meg om at hvis nokon vil hjelpe s br eg ta imot den hjelpen eg kan f. S hvis du p ein eller anna mte vil hjelpe s send meg ein epost. 



 

 

Eg selger sex, men no flar eg meg som ein liten jente som vil til mamma

For ein time siden var eg ein selvsikker sexy kledd og sminket jente. Ein jente som smilte og virket som eg var fornyd med livet mitt. Alt var selvflgelig eit spill, for inni meg flte eg ein ubeskrivelig tomhet. Eg var redd og panisk. Men det kunne ingen andre se. Eg gjorde det eg skulle, fekk pengene og reiste heim til ungene mine. S stod eg ein halvtime i dusjen mens trene randt. Ungene mine hadde allerede lagt seg nr eg kom heim, s nr eg var ferdig i dusjen gjekk eg inn og kyssa dei godnatt. 

No ligg eg i sengen min i fosterstilling. ynene mine er rdsprengte og trene renner i strie strmmer. Eg fler meg skitten. Eg fler meg ekkel. Og eg fler meg s aleine. S liten og aleine i verden. Eg skulle nske eg hadde ein mamma. Ein mamma som holdt rundt meg og trsta meg mens hun fortalte meg at alt ville g bra. Ja eg er vaksen, og eg er manma til mine eigne barn. Men eg og kunne trengt trsten fr ein mamma no. For no er eg s liten, redd og sliten. 

Men kanskje eg ikkje fortjener bedre. Eg er jo bare ein hore. Ein hore som ikkje vil vre ein hore. 





 

Eg selger sex fordi eg m. Men eg er ogs eit menneske

Hvorfor dmmer andre meg nr dei ikkje vet hvordan livet mitt er. Det er ein del ting av historien min som er s privat at eg ikkje kan dele alt her. Men det eg kan fortelle er at det er flere grunner til at eg ikkje er i arbeid. Eg skulle virkelig nske eg kunne ta ein jobb og tjene penger p ein normal mte. Men nr eksen min reiste fra meg og ungene satt eg igjen med bde ubetalt husleige, ln han tok i mitt navn og kredittkort i mitt navn. Dette gav meg masse gjeld som eg no m betale. S eg sitter med ein gjeld p nesten 50 000 som ikkje ein gong er min. Den er berre i mitt navn. Det er og andre grunnar av meir privat karakter. Det einaste eg kan si er at eg har veldig gode grunnar til at det er vandkelig for meg berre begyne i jobb. 

Og som eg har skrevet tidligere s er det vanskelig for meg be sosialtjenesta om meir hjelp enn det lille eg fr hver mned. Sosialtjenesta har eit tett samarbeid med barnevernet her eg bur, og dei har allerde truet meg. Dei har og bedt meg selge bilen min. Eg har ein bil som er 16 r gammel. Den er ikkje meir verdt enn det eg fr hvis eg vrakar den. Men med 2 mil til nrmeste butikk er eg avhengig av bilen. Og hvis vi m noko annet er det veldig vanskelig planlegge utifra buss siden det berre gr 4 busser hver dag herfra. S selger eg bilen vil vi bli heilt isolert. Men dette bryr ikkje sosialtjenesta seg om. S som du ser s er det mange grunnar til at livet mitt er eit stort rot og at eg selger kroppen min for at eg og ungene mine skal kunne overleve. 

Men gir dette andre grunn til hetse meg? Gir dette andre som ikkje veit kem eg er og ikkje veit noko om meg rett til kalle meg hore, ludder, ekkel, nsker om at eg fr aids og at barnevernet tar ungene mine? Hva gir andre rett til trakasere eit menneske dei ikkje veit noko om? Hvorfor m vi mennesker vre stygge mot hverandre. Hvorfor kunne ikke dere som trakkasert meg eller andre negative ting berre latt vre reise? Eller gitt meg rd eller tips til hvordan gjre livet lettere? Hvor er den godheten heile landet viste etter 22 juli? Har det norske samfunnet blitt et kaldt samfunn der mangel p empati er blitt normalen?

Og dere som gir meg tips om hvordan eg skal f hjelp. Dessverre kan eg ikkje fortelle hvem eg er slik at alle kan finne det ut. Eg har ingen andre enn meg sjl og ungene mine. Hadde bygden eg bur i funnet ut at eg selger kroppen min mtte vi flyttet. Eg kan ikkje det heller. 

Hadde eg visst hvordan  eg ber om hjelp og samtidig ikkje kringkaste identiteten min til alle s hadde eg trygla og bedt om hjelp. Men eg veit ikkje om noen mter be om hjelp fra

Hver s snill behandler andre rundt deg bra. Ogs dei som sliter. Det er dei som trenger det mest. Tilogmed ein hore har flelser. 

 

Og dere som syns det eg gjer er latskap og eit undvendig val eg sjl har tatt, i kveld mens du et fredagstaco eller fredagspizza d m eg mte ein mann som er eldre en far min ville vrt. Og i tretti minutter vil han bruke kroppen min som om den ikkje er verdt meir enn det han betaler meg. Mens ungene mine er hos naboen. Trur du virkelig at eg gjer det hvis eg ikkje m? Eg skulle gjort alt for spise taco og ha ein koseleg fredgskveld. Men hadde eg ikkje gjort det eg skal gjere i morgen, s hadde vi ikke kunne spise frukost, middag eller noe annet dei andre dagene. Strmmen ville blitt stengt. S ikkje tru at eg selger kroppen min fordi eg vil. Eg M!! 



 

Ogs vi som selger sex drmmer om eit bedre liv

Nokon har nok lurt p hvem denne personen er. Denne mora som synkar s langt ned at ho sel kroppen sin. Fr eg sjlv gjorde det frst gong var det for meg utenkelig gjere noko slikt. 

Nr eg vokste opp var heimen min litt anderledes enn venane mine sine heimar. Far min drakk ofte mykje og hadde sine problemer. Men han var snill og gjorde oss aldri vondt. Mor min derimot sleit med depresjonar og spiste mykje medisinar. Nr eg var 17 r tok mor min sjlvmord. Vi har aldri funnet ut hvorfor, men hun var veldig deprimert dei siste vekane fr. Fire og eit halvt r seinare fekk far min kreft i leveren og dde eit r seinare. Nr eg var lita jente ville eg bli noke stort. Eg ville bli lege eller advokat. Og alle ra eg gjekk p skule var ein fin tid. Eg gjorde det godt i alle fag. Og alle som kjente meg sa at eg ein dag ville bli noko stort. Men etter skulen blei eg kjreste med ein som ikkje behandlet meg bra. Og nr eg ville vente med ha sex slo han opp. Noen mneder seinare kom eg sammen med far til ungene mine. Han var snill med meg og behandla meg bra. Men han drakk veldig mye i helgene. Og eg som egentlig hadde bestemt meg for ikkje drikke alkohol siden far min var alkoliker begynte ogs drikke. Men s blei eg gravid. D hadde eg endelig ein unnskyldning til ikkje drikke lenger. Etter at vrt frste barn var fdt var alt bra. Han hadde ein god jobb og tjente godt. Men etter at vi fikk nummer to forandret han seg. No ville han feste igjen. Han beskyldte meg for halde han tilbake. For delegge livet hans. S etter ein stund flytta han ut og eg satt igjen med ein dyr husleige og 2 unger. Utan utdanning og ingen kjennskap til arbeidslivet. Sosialtjenesta vart den einaste lysinga. Eg har fleire gonger bedt om hjelp fr bde sosialtjenesta, nav og barnevernet. Men den dagen barnevernet spurte om eg var sikker p at eg klarte ta meg av mine eigne unger, og med beskjed om at dei vurderte opne sak p meg forstod eg at ikkje kunne sprre om meir hjelp enn de eg allerede fikk. Eg er og ein person som har vanskelig for sprre om hjelp. Eg er blitt vant med klara meg sjl. Kvar gong nokon har tilbudt meg hjelp har dei forventa noko tilbake. Dessverre har eg ikkje noko gi. Eg sel kroppen min bare nr eg verkelig m. Og da skjer det p mine premissar. Og dei som trur at gjer det fordi eg er lat og lurar p kvifor eg ikkje jobbar veit ikkje hva dei snakkar om. Eg skulle virkelig nske eg hadde ein jobb. Men her eg bur er det ikkje lett f seg jobb. Og siden eg ikkje har familie har eg heller ingen til hjelpe meg med ungene. Drmmen er ein dag ha nok pengar til flytte til ein strre plass der eg kan f ein normal jobb og et nytt liv. Der bde eg og ungene mine kan starte p nytt. 

Eg hper ein dag at drmmen min blir virkelig. 

 

Til dere som foreslr at eg m sprre om hjelp. Eg har aldri lrt be om hjelp. Og tror ikkje at noen vil hjelpe ein fremmed aleinemor som ikkje har noe gi tilbake.



 

No er kroppen min tilsalgs igjen.

 

I kveld la eg igjen ut ein annonse. No er kroppen min til salgs igjen. Nr eg trykte p aktiver p kontoen min kjente eg ein stor klump i halsen og at magen min vrengte seg. Eg veit at innen eit par dagar vil ein ukjent mann ligge over meg og bruke kroppen min som ein vare. Ein vare han har betalt for. Og mest sannsynlig vil han vre lika gammal eller eldre enn min far. Tenk hvis ungene mine visste om det moren deres gjr. Eldstemann ville hatet meg. Eg ville nok aldri blitt tilgitt. Eg har fleire gonger ftt sprsml om hvor pengene har komt fra. Men eg har alltid komt p ein unnskyldning. Men etterhvert som ungene blir eldre blir det nok vanskeligere bortforklare det. Eg berre hper eg slipper dette snart. Eg hpar eg slipper ha ein ukjent gammal mann liggande over meg og svette og stnne mens trane mine renn nedover kinna mine. Og nr han er ferdig sitter eg igjen som ein skitten hore med pengene i hnden. Penger eg trenger for gi ungene mine det dei treng. Penger som srgar for at vi har ein plass bo, at vi har strm og mat spise. Eg vil ikke selge kroppen min, men eg m. 

Og hvordan kan gamle menn gjere noe slikt? Tenkar dei aldri p at da kunne vrt dattera deira som lg der med beina pne, berre for tjene penger for overleve? 

No skal eg snart ut vre ein hore igjen.





Beklager at eg skriv p dialekt. Eg prver skrive s mye bokml som mulig.

Eg hatar selge kroppen min!!! Men eg m.

Uansett om eg er p facebook, leser aviser eller andre ting p dataen er det noen som klager p at dei ikkje fr reise til Spania eller Hellas. Fordi dei ikkje har pengar til det. Ferie er det mange som nsker seg, men har ein ikkje rd s kan ein ikkje reise. I januar for 2 r siden s mtte eg bunnen. Julefeiringen hadde vrt laber. Eg hadde vrt rundt i butikker dagene fr jul spurt om dei hadde noe som var utgtt p dato som vi kunne bruke til julemat. 6 mneder fr dette hadde min ekssamboer reist fra meg og dei 2 ungene vre. Eg blei over natta aleinemor. Og uten skikkelig inntekt blei det hardt. Julen blei laber. Ungene fekk brukte gaver eg fekk av bekjente. Her eg bur er det ingen organisasjonar som hjelpar oss. Vi bor i et lite samfunn der nesten alle kjennar alle.

S tilbake til januar for 2 r siden. Vi hadde ftt brev om at strmmen ville bli stengt og vi mangla 3 tusen til husleiga. Mat var det lite av og blei desperat. Eg trla nettet etter lsningar uten det store hellet. Om kveldene grt eg og om dagene gjorde eg alt eg kunne for ungane. Men ein kveld fekk eg nok. Ungene mine kunne ikkje risikere bo i den gamle bilen vr. Og vi har heller ikkje noen familie sprre om hjelp fra. S eg venta til ungane sove og s logga eg meg inn p ein side p internet. Ein side der man tilbyr sex mot penger.  Eg tok noen bilder av meg uten vise ansiktet. Det tok ikkje lang tid fr eg fekk tilbud om tjene pengar. Og siden eg var desperat takka eg ja. Eg ringte naboen og spurte om dei kunne passe ungane ein liten stund. 2 timer seinere solgte eg kroppen min for frste gang. Ein eldre mann p over 50 r var inne i min 25 r gamle kropp. Ein mann som var eldre enn far min. Eg grt heile den natta. Eg har aldri flt meg s skitten. Og dei 5 tusen eg fekk for det var absolutt ikkje vert det. Men det redda oss fr bli huslause og strmlause. Sommeren det ret gjorde eg det samme. 3 ganger. For pengene betalte vi reigninger reiste vi p ein kort ferie til Oslo med toget og ungene fikk sett hovedstaden vr. Eg fekk bilder av ungene foran slottet og mange andre fine minner. Men dei 3 gangene eg mtte selge kroppen min  for f pengar til det var like vonde som frste gang. Eg flte meg som ein hore, og det var jo det eg var. Eg som aldri hadde hatt sex med noen andre enn far til ungene mine hadde noen blitt ein hore. Ein som solgte kroppen sin til gamle menn. 

Siden den gang har eg solgt kroppen min 6 gonger til. 6 gonger har vi hatt desperat behov for pengar og eg har solgt kroppen min som ein billig hore. 3 gonger har vi ikkje hatt penger til strm eller husleiga. Og 3 gonger har vi ikke hatt pengar til mat.

No har eg sett at noen klager p at dei ikkje har penger til reise p ferie til sydlige strk. Eg har mangler 3 tusen til husleiga og har ingen mat i huset. Ungene mine kommer seg ikkje p noen ferie, men dei klager ikkje. Dei ville vrt glad om dei kunne spise en varm middag hver dag. Men det har vi ikkje penger til. Vi har ingen penger fr 15 august. 

Ikkje ryker eg og ikkje drikkar eg alkohol. Ikkje kjper eg nye kler. Eg er berre ein fattig aleinemor. Det lille eg fr fra sosialtjenesta er altfor lite. Men eg fr det eg fr. Eg har ei  gammal bil, og den m eg ha for vi bur langt fr alt. 

Og no m snart ut vre en hore igjen. Eg m selge kroppen  min for f pengar til mat og husleiga. Eg hater selge kroppen min. Det gjr s vondt vite at kroppen min er det eneste eg har av verdi som noen vil ha. Eg fler eg bde sviktar og redder ungene mine er hver gang eg selger kroppen min. For nr eg er ein hore fr ungene mine mat p bordet og ein plass bu. 

Men eg hater selge kroppen  min. Eg mistar litt av meg sjlv hver gang en eldre mann er inni meg. Hver gang en mann gir meg pengar for bruke kroppen min som en forbruksvare dr ein liten del av meg. Eg vil ikkje vre ein hore. 

EG HATAR DET!!!!

Eg vil bare vre ein god mor for ungane mine.





 

 

hits